Die vraag wordt me regelmatig gesteld.
Sinds een jaar of zeven schilder ik steeds vaker vrouwenportretten. Waarom? Omdat een gezicht zoveel kan uitstralen. En tegelijkertijd misschien ook heel veel verbergen.
De vele kanten van vrouw-zijn
Ik ben zelf natuurlijk een vrouw en dat brengt soms bepaalde uitdagingen met zich mee. Denk aan hormonen, het moederschap, verwachtingen, emoties en alle verschillende rollen die we vervullen. Dan wordt al snel gezegd: ‘wen er maar aan’ of ‘dat gaat wel weer over’. Terwijl er zoveel kanten zitten aan vrouw-zijn.
Met het schilderen van vrouwenportretten wil ik die vrouwelijkheid omarmen. De kracht én kwetsbaarheid van vrouwen laten zien. En misschien ook een spiegel voorhouden: wat laat deze vrouw jou zien?
Hoe ik het schilderen herontdekte
Rond mijn 32e kwam mijn passie voor creativiteit weer tot leven. Ik was uitgekeken op een abstract schilderij dat bij ons boven de bank hing. In een opwelling kocht ik verf en ben ik er gewoon overheen gaan schilderen. Wat was dat heerlijk om te doen! Geen tijd om te piekeren, ik zat helemaal in de flow. Dat smaakte naar meer.
Ik ging steeds meer schilderen en merkte al vrij snel dat vooral vrouwenportretten me fascineerden. Een gezicht schilderen blijft voor mij bijzonder. Langzaam ontstaat er een vrouw op het doek, letterlijk laag voor laag. Van dat proces kan ik oprecht genieten.
Waar ik in mijn werk als communicatieadviseur gewend ben om met woorden te werken, geeft schilderen me een andere manier om iets zichtbaar te maken. Zonder dat ik alles precies hoef te benoemen.
In mijn werk combineer ik figuratief schilderen met vrijere, intuïtieve lagen. Vaak begin ik met fluidpainting. Ik laat verf bewegen en zie wel wat er ontstaat. Van daaruit bouw ik het portret verder op. Die combinatie van controle en loslaten blijft me boeien.
Artistieke zoektocht
Bij de portretten die ik schilder, gaat het niet om wie die vrouw is, maar om wat zij vertegenwoordigt. Welk aspect van het vrouw-zijn maakt zij zichtbaar? Juist dat blijf ik onderzoeken. Daar word ik blij van en het laat me groeien als vrouw én als kunstenaar. Als mijn werk vervolgens ook nog iets bij een ander raakt of oproept, vind ik dat echt bijzonder.