Sommige schilderijen ontstaan niet in een paar weken.
Ze hebben tijd nodig.
Heel veel tijd.
Dit doek begon ruim zes jaar geleden. Tijdens de coronaperiode.
Luuk en Jens waren toen nog 8 en 6 jaar en hielpen mee met de eerste lagen. Samen brachten we verf aan op een groot, leeg doek.
Ik wilde er een zelfportret van maken.
Maar zover kwam het nooit.
Het doek verdween naar zolder.
Niet omdat het mislukt was.
Maar omdat het nog niet de tijd was.
Pas dit voorjaar haalde ik het weer naar mijn atelier.
Al snel merkte ik dat het helemaal geen zelfportret meer wilde worden, zoals ik ooit bedacht had. Laag voor laag ontstond iets anders.
Een schilderij dat voor mij gaat over groei. Over loslaten. Over vertrouwen dat niet alles meteen zichtbaar hoeft te zijn.
Inmiddels hangt Still Becoming bij ons in de keuken. Omdat ik heb gemerkt dat sommige schilderijen eerst een tijd aan de muur moeten hangen. Pas als ik ermee leef en er steeds opnieuw naar kijk, zie ik wat ik nog wil veranderen.
Misschien blijft het zoals het nu is.
Misschien niet.
En eigenlijk past dat precies bij de titel.
Still Becoming.
Over dit werk
- Titel: Still Becoming
- Jaar: 2020–2026
- Techniek: Acryl op doek
- Formaat: 120 × 150 cm