De afgelopen maanden werkte ik aan dit zelfportret. In diezelfde periode was ik bezig met een reis naar Jordanië. Een reis waar ik al jaren naar uitkeek. Sinds mijn reis naar Kenia weet ik hoe waardevol het is om jezelf af en toe zo’n ervaring te gunnen. Even uit het dagelijkse leven en echt tijd voor jezelf. Met nieuwe plekken, nieuwe mensen, nieuwe inspiratie.
Maar het liep anders. Door de onrust in het Midden-Oosten werd de reis geannuleerd. Erg jammer, want ik keek er ontzettend naar uit. En tegelijkertijd voor nu natuurlijk het enige juiste besluit, veiligheid voorop.
Als ik nu naar dit portret kijk, zie ik datzelfde proces terug. De blik is niet recht vooruit. Ook niet echt naar buiten. Meer alsof ik naar binnen kijk en reflecteer.
Daarom kreeg dit portret de naam Perspective.
Want hoe je kijkt, bepaalt wat je ziet. Soms helpt het om even afstand te nemen. Om opnieuw te kijken naar wat er gebeurt. Naar plannen die anders lopen dan gedacht. Of naar jezelf. Niet alles hoeft meteen duidelijk te zijn.
Het is nog niet helemaal af. Net zoals persoonlijke processen in beweging blijven. En het maar net is hoe je daarnaar kijkt.
Perspective, zelfportret, 2026
Acryl op canvas, 80 x 80 cm
