Dit portret begon met een fluidpainting. Ik liet de verf over het doek stromen, in blauwgrijs en warme bruintinten. Een kleurencombinatie die ik de laatste tijd vaker gebruik, maar die deze keer veel blauwer uitviel dan ik had verwacht. Op twee doeken, want het zou een tweeluik worden. Op één van de doeken ontstond langzaam dit portret.
Tijdens het schilderen merkte ik hoe lastig het was om de balans te vinden tussen het portret en de eerste verflaag. Hoeveel schilder ik in? En hoeveel laat ik juist bestaan? Ik wilde niet dat de fluidpainting alleen een mooie achtergrond zou worden. De vrouw moest er onderdeel van zijn. Alsof ze uit de verf tevoorschijn komt en er tegelijkertijd weer in verdwijnt. Ook haar blik veranderde tijdens het schilderen. Soms kan een kleine verandering, bijvoorbeeld in de kleur van haar ogen, ineens een heel andere uitdrukking geven.
Eerst vond ik haar wat treurig kijken. Nu zie ik vooral een vrouw die met haar gedachten ergens anders lijkt te zijn. Misschien is ze aan het dagdromen, maakt ze zich ergens zorgen over of probeert ze iets op een rijtje te krijgen.
Dat wil ik niet invullen. Jij ziet er misschien iets anders in. Maar zelf herken ik die blik wel. Van die momenten waarop je ergens naar kijkt, maar eigenlijk alleen ziet wat zich in je hoofd afspeelt. Je gedachten zijn heel ergens anders.
Daarom kreeg dit schilderij de titel Elsewhere.
Elsewhere 2026
Acryl op canvas
70 x 50 cm